Etilife

Merhabalar bu ayki yazımız çocuğumuzun çekingenliği ile ilgili… En değerli varlığımız olan çocuklarımızın mutlu olması, iyi bir eğitim alması, başarılı olması için elimizden gelen her türlü fedakarlıkları yapıyoruz…

Çocuklarımızı kurslara gönderiyoruz, özel dersler aldırıyoruz, dershanelere yolluyoruz. Çocuğumuzun hayatındaki yaklaşık 20 yılını onun doğru eğitim alması ile geçiriyoruz. Ancak bu süreçte çocuğumuzu kendi ulaşamadığımız hedeflere ulaşması için yarış atı mantığıyla koşturuyoruz. Bazen sadece başarıya odaklanıp çocuğumuzun içinde bulunduğu ruhsal durumunu göz ardı ediyoruz. Aslında çocuklarımızın sağlıklı ruhsal gelişimi de en az akademik eğitimi kadar önemlidir.Çağın getirdiği yoğun iş temposu, zamanın yetersiz kalması, doğru gelecek hazırlama kaygısı vb nedenlerle günümüzde aileler çoğunlukla  tek çocuk sahibi olmayı tercih etmekteler.Bu da aile içinde tek çocuk olmanın ortaya çıkan engellenemez durumlarla sonuçlanmasına neden olmaktadır.Bunlardan bir tanesi de ,Bencillik ve paylaşımdan yoksun davranışların bireyselliği ön plana çıkarması,bununla birlikte de  içe kapanma probleminin ortaya çıkmasıdır.  Bunu önleyebilmek için aile içinde  basit birkaç adıma ve düzenlemelere ihtiyacımız vardır bunlar;

*Çocuğumuzla demokratik , eşit ve kaliteli bir iletişim kurmalı, bu iletişim anne ve babanın da istismara uğramadığı, kendi ihtiyaçlarını rahatça ifade edebildiği, çocuğun ihtiyaçlarına kulak verebilen bir ilişki olmalıdır.

•Evde çocuğun bireyselliğini ortaya koyabildiği, bunun için yargılanmadığı, suçlanmadığı, etiketlenmediği bir atmosfer
oluşturulmalı.

•Anne baba çocuğa nasihat veren değil model olan olmalıdır.

•Anne baba çocuğunu sözel olarak sık sık takdir etmelidir.

•Çocuğun kapasitesi reel olarak bilinmeli ve bu kapasitenin üstünde ve altında beklentilerin içine girilmemelidir.

•İyi niyetli bile olsa karşılaştırma yapılmamalıdır.

•Çocuğun başarması için ilgi ve sevgi göstermeli, takdir ve kabul edilmelidir.

•Çocuğa sosyal etkinlik alanları yaratılmalıdır.

•Çocuğun ilgi alanları ve yetenekleri doğru olarak tespit edilmeli ve bu alanda çalışmalar yapmaya teşvik edilmelidir.

•Çocuğun uzun saatler boyunca televizyon ve bilgisayar başında kalmasına izin verilmemeli ona zevk alabileceği başka alternatifler sunulmalıdır.

•Sosyal alnda yaşadığı ufak başarıla ilgi ve dikkatle izlenmeli, paylaşmak istediğinde yorum yapılmadan dinlenmelidir.

•Bu yaşanan durumlarda profesyonel yardım almaya açık olunlmalıdır.